Category: Uncategorized

For a second there was an utterly insance glance in the eyes of queen Sabrina but it passed quickly. Samuella could almost not believe it happened after she witnessed it.

Other students and I have reached the same conclusion that there is a gap between the world of academia and the world of the “workplace.” Not only is there a gap, the gap seems to be growing as well.

For new students entering the university for the first time might come as a bit of a shock, depending on the programme that is chosen. For me the “world of philosophy” at the faculty of the humanities was truly a new world to tread. Not all was uncommon, since the atmosphere that some teachers created did feel like primary school again (in the focus on learning for the sake of learning).

To paint a picture for those currently in business positions, when a lecture starts with ten minutes of tradional african music you experience something quite different from what seems more status quo at Universities that are more oriented towards practical education.

For example while at the University of Twente there were assignments in which creativity was stimulated by the teachers, the atmosphere was a bit different and the learners culture was all in all more oriented towards reproduction of knowledge rather than pure knowledge seeking for its own sake.

I cannot speak for other programmes and perhaps the long history of the University in Leiden makes it easier to overlook faults that you would have spotted at a University with less tradition, but traversing through faculty buildings does give the impression that life in Leiden is special.

Now there are movements on national level among Universities to preserve the humanities programmes, and it seems unwise to stimulate students to finish their studies as quickly as possible, I mean do not get me wrong it is good to graduate and ultimately students do study to graduate (although that might not be their primary objective) but there is something to say for “slow learning.”

Traditionally philosophical studies took a long time to complete and this seems fitting when considering that philosophical studies study human experience per se. Also when compared with academic life in medieaval time periods the life of the scholars were aimed towards prolonged study that continued for lifecycles.

In this light it is rather new that so much studies in modern universities are preparing students for life outside of the university. It is by no means a bad thing but it is a cultural change that has effect on the ways we experience “human” life.

If learning is geared towards speed something is lost. Ancient studies included physical exercise as well, this is not forgotten entirely in Dutch society but it stops after high-school. Yes you can continue study in bodily movement but it is offered as a specialized programme.

One can argue that it is not lost and that there are communities around student cities that offer physical exercise, and this is true, but these courses are not principally included in University curriculae.

Things like cooking clubs and other skills that are necessary to function as an independent human adult could be taught as well although academics would probably consider these skills not suitable for university environments. But if we consider that the menu at the humanities faculty in Leiden is completely vegetarian it makes one wonder who decides things like these.

Does this choice indicate that meat eaters are considered inhuman? Perhaps the dilemma is then most straightforwardly characterized as the dynamic between those who adopt a sedentary lifestyle and those who wander.

Interestingly there have already been altercations vis-a-vis students and restaurant staff. The restaurant inside the faculty of humanities is independently run. Thus when students want to sit at tables inside their University’s campus they are spooked away by third-party employees who have to appease the shareholders of the restaurant. INSIDE THE BUILDING OF THE HUMANITIES

So when majesty the Queen Sabrina invited Samuella into the yellow-plastered throneroom she was cautious. However it seemed that her reservations were ungrounded. There was no puffed up man waiting inside.

And there was nothing sinister in this attitude for her. It was simply a way of dealing with the bare facts.

1. Her mother was nagging her to get married
2. She was too busy wandering around the greens of the splendid nature of Boze’s fields
3. A husband, however well his intention, would put a stop to the carefree exploration ergo the necessisated removal of said husband

Also she had far too much time used on exploring whatever there was to be explored. It would seem like a waste to just do nothing with these adventures.

Smiths theory of division of labour can be applied to entertainment as well. Whereas in the past the centaur fights in the colloseum were the sole entertainment for the whole populus, in modern times this form of entertainment has been divided into at least two subdivisions. I can name the circus as the first, and association football or soccer in proper English as the second. Does this mean analysis per analysis is being applied to the structure of “reality” itself?

Do you suppose Italians are inherently more passionate than for example the french since Italian has both “basto,” and “punto?”

May God keep us steadfast.

Gerard laat zijn vingers over de kledingrekken gaan. Het zachte geklik van de rekjes zorgt voor een rustgevend geluid, wat slechts af en toe wordt onderbroken door zacht gemompel van de overige klanten. “Klik klik,” “Ik vind deze kleur niet zo mooi voor jou,” “Klik klik,” “Ja maar hij past wel heel goed,” “Klik klik,” “maar die broek dan, vind je die niet leuk?”, “Klik,” “Ja ik heb wel genoeg broeken eigenlijk,” “klik,” Lucas is bij het einde van het gangpad aangekomen en loopt door naar het volgende gangpad. De gele stickertjes van korting zijn goed zichtbaar en zorgen ervoor dat hij zonder na te denken rustig de winkel kan verkennen.

Een liedje op de radio brengt een melodische rockgitaar in de winkel en introduceert een rokerige mannenstem die begint te zingen over een huis. Het licht in de winkel is geel en aangenaam en de geluiden van de winkelstraat voegen een achtergrondgeroesemoes toe dat “Heeu Peter!”, “Hee Gerrie!”, “Hoe is het nou?”, “Ja lekker hoor, ken niet klagen”, “Is je duim al genezen?”, “Nee die is nog zo dik als mijn tampeloeres Hahaha,” onderbreekt de stilte van zojuist.

Gerard kan een lach niet onderdrukken en vraagt zich af hoe sommige mensen zo schaamteloos over hun medische kwaaltjes kunnen praten, zo midden op straat ook, hij kan zich echt niet bedenken waarom hij dat ooit zou doen. Grinnikend loopt hij verder door de winkel waarna een verkoopmedewerker hem de pas afsnijdt en met een doos kledinghangers naar de balie loopt. Hij moet zijn pas even inhouden om niet tegen haar aan te botsen en loopt dan door naar het volgende rek.

Isa loopt met de doos kledinghangers naar de balie, en begint ze te sorteren. Kindermaat, overhemd, t-shirt. Ze legt de kledinghangers in de juiste dozen en kijkt even naar het scherm van het kassa-systeem. Ze hebben vijfendertig dingen verkocht vandaag, en maandag komt er weer een nieuwe voorraad binnen. Ze scant even vlug de winkel en ziet een aantal klanten door de rekken lopen zonder overduidelijk op zoek te zijn naar iets. Ze haalt haar mobiel uit haar broekzak om “Hallo!”, hoort ze en snel stopt ze haar mobiel weer terug. “Goeiemiddag! Is het gelukt?”, vraagt ze aan de man die voor haar staat en de man legt een trui en een lange broek op de toonbank.

Hij kijkt een beetje verwilderd en reageert terwijl ze de items begint te scannen. “De zon staat hoog vandaag,” merkt hij op. Verbaasd kijkt ze hem aan. “Wat bedoel je?”, vraagt ze aan hem. “De zon staat hoog vandaag,” herhaalt hij. Niet wetend of hij een grapje maakt of dat ze iets niet begrijpt knikt ze maar en verlegt haar focus weer op de broek. “Ik bedoel dat het warm is,” zegt de man. “Ah ja daar heb je gelijk in,” zegt ze. “Ik heb nog nooit van die uitdrukking gehoord,” gaat ze verder.

“Ja ik bedenk het ook net ter plekke,” reageert de man. Lachend kijkt ze op, de pretoogjes van een jongeman van rond de vijfendertig staren haar opgewekt aan en ze kan niet anders dan “Die broek is in de korting toch?”, vraagt de man, terwijl hij naar de broek wijst. “Ja klopt, dertig procent gaat er af in de sale,” “Mooi zo,” reageert de man. De geluiden van de andere klanten komen langzaam weer terug terwijl ze het pin-apparaat voorbereid. “Gaat uw gang,” zegt ze terwijl ze de kleren in een tasje doet. “Je mag wel je zeggen hoor,” reageert de man terwijl hij zijn pincode intoetst. “Ah ja zo heb ik het altijd aangeleerd,” reageert ze. “Dan heb je een goede opvoeding gehad,” lacht de man haar toe.

Gerard neemt de tas aan en groet de kassa-juf terwijl hij de winkel uitloopt. Het is echt aangenaam vandaag rond de twintig graden met zon ideaal buiten weer. Hij loopt naar zijn fiets en stopt zijn tas onder de bagagedrager.